Quick 120 jaarQuick 1 juichen 1Quick 1 juichen 4Foto juichen Cricket 1TrainenQuick 1 juichen 2Foto juichen 4Cricketf-jeugdQuick 1 juichen 3Foto selectie 2013/2014

H.V. & C.V. Quick, De Savornin Lohmanlaan 215 Den Haag, Telefoon: 070-3680323

Twitter icon
Facebook icon
Instagram icon
LinkedIn icon
RSS icon
YouTube icon

Het bollende netje

Gepubliceerd op 08 februari 2018 door Joost van Schelven

Ik ben verhinderd. Scorebordjournalistiek lijkt onvermijdelijk. De ongenuanceerde vorm van sportjournalistiek, waarbij het vertoonde spel, de feitelijke krachtsverhoudingen en velerlei randzaken worden genegeerd. Vreselijk eigenlijk.
Om scorebordjournalistiek te voorkomen wijs ik vier waarnemers aan, zonder dat ze dit van elkaar weten. Ze heten: Jim, Chuff, Roberto Cavalli en Chef Frituur. Hieronder de zondag naar hun beleving.

De tegenstander heet ESDO, en het is koud, net zo koud als die ene keer dat Sander de vlag magistraal hanteerde in lang vergeten weiland. Pavel, Oost en Wout zijn te laat. Laatstgenoemde vergeet zijn scheenkappen, en moet hiervoor boete doen. C is gefocust. Iets zegt mij dat ESDO zijn favoriete tegenstander is. Noem het een gevoel. 

Joppe oogt niet echt brak maar wel vermoeid. Hij schraapt zijn keel - een proces dat enige minuten in beslag lijkt te nemen - en wendt zich tot Jim, die direct op zijn voorvoeten staat. ‘Jim, ik heb een verrassing voor je.’ Bij het horen van deze woorden voelt Jim een koude windvlaag op zijn naakte voorhoofd. Vrees treft hem in zijn buik en de koffie in zijn hand lijkt te bevriezen. ‘Je staat linksbuiten,’ klinkt het vervolg. Met een stalen gezicht antwoordt Jim, ‘is goed pik,’ en hij gooit een half aangevreten tosti meteen in de dichtstbijzijnde prullenbak. 

Begin deze week verraste Tim Smits vriend en vijand door zijn aanwezigheid voor vandaag aan te kondigen. Goed voor 30 minuutjes voetballen. Zijn laatste wedstrijd lijkt alweer een half leven geleden, dus toen hij zondagochtend ook daadwerkelijk Quick op kwam lopen wierpen teamgenoten en niet-teamgenoten hem steelse blikken toe. Het ging echt gebeuren. Smitsie debuteerde de eerste helft met vlag in de hand, gehuld in een oranje hes met het opschrift: “Ik fluit, jij niet.”   

Chuff is druk in de weer. Elke beweging is krachtig en doelgericht.  De inloggegevens van de voetbalapp ontbreken. Daarnaast registreert hij veel tosti’s. Als hij de zaak nader onderzoekt schetst zijn verbazing dat ze allemaal uiterst smerig zijn.

Scheidsrechter van dienst blijkt ziek te zijn. Over zijn vervanger heb ik verschillende verhalen gehoord. Samenvattend kom ik uit op een 16 jarige knul die niet veel om het lijf had, zowel slecht als degelijk floot en een absurd streepje van een snor had.  

In de kleedkamer is Cavalli in gesprek met Fred. De Italiaan luistert aandachtig naar de rechtsback: elk woord wordt zorgvuldig beoordeeld en gewogen. Fred rondt het gesprek af en eindigt met goed nieuws verpakt in een kwinkslag, waardoor Cavalli tevreden moet grijnzen. Deze grijns maakt plaats voor een rigide streep wanneer Brice een shirt van Mapjesman krijgt overhandigd wat twee jaar niet is gewassen. De knoopjes zijn gesmolten en het polyester wasemt een penetrante geur van verrotting uit, als bloemen op een graf, of scheendekkers in een bak gevonden voorwerpen.

C neemt zijn focus mee de wedstrijd in en zorgt voor 1-0. Daarna een penalty. Sander eist deze op. Een woordenwisseling tussen hem en de keeper volgt - het enige moment van de dag waar alle waarnemers het in hun beschrijving unaniem over eens waren.

“Hé spits! Welke hoek ga je schieten?”

“Dat zie je wel als het netje gaat bollen.”

De keeper slaakt een diepe zucht. De zucht van een man die al het leed van alle andere keepers in de wereld op zijn schouder torst. Het lijkt hem wel wat om zichzelf eens stevig te bezatten na de wedstrijd, proberen dit moment uit te wissen met wodka. Hij werpt een hoopvolle blik richting Roberto Cavalli en schudt gedwee zijn hoofd.

Ondertussen schiet Sander de bal in het goal. Ruststand 2-0.

In de tweede helft is Sander ook verantwoordelijk voor de 3-0 en 4-0. Zijn derde is laat in de tweede helft, een afstandschot met stuit, welke zijn hattrick complementeerd. Precies 30 minuten voor het einde vallen Smits, Chuff en Mapjesman in. Alle drie verdienstelijk geloof ik. Chuff spreidt de snelste en sterkste sprint van de dag tentoon, neemt daarna een bal aan op de borst waarbij het lijkt alsof er springveren in zijn borst zitten, wat volgens mij ook echt zo is.

Quick 4 wint met 4-0 van ESDO. Jim weet me te vertellen dat er sprake is van een prima derde helft. Chuff beaamt dit en spreekt van weinig bijzonderheden. Tiny, C, Fred en Pavel hebben een drukke bardienst. Cavalli ziet dat Pavel eerst zijn bardienst uitstelt, door over avonturen uit Costa Rica te vertellen, maar daarna heerlijke pijpies tapt. C.H.E.F. Frituur gaat op tijd naar huis en heeft verder geen info voor me. Het restant van het verslag, wat ik voor hem had voorgesorteerd, blijft uit.

Groot woord van dank gaat uit naar Boender, Jim, Chuff en R. Cavalli.

Delen op social media

Twitter icon
Facebook icon
LinkedIn icon