Quick 120 jaarQuick 1 juichen 1Quick 1 juichen 4Foto juichen Cricket 1TrainenQuick 1 juichen 2Foto juichen 4Cricketf-jeugdQuick 1 juichen 3Foto selectie 2013/2014

H.V. & C.V. Quick, De Savornin Lohmanlaan 215 Den Haag, Telefoon: 070-3680323

Twitter icon
Facebook icon
Instagram icon
LinkedIn icon
RSS icon
YouTube icon

Arbiter Rooda

Gepubliceerd op 14 maart 2017 door Joost van Schelven

Eerherstel, revanche en rehabilitatie. Al deze clichés waren van toepassing afgelopen zondag. Na twee nederlagen eindelijk weer een overwinning. Quick 4 had geen kind aan DHL 2. Waar scoren de afgelopen weken uiterst moeizaam ging was het vandaag een ware doelpuntenregen die, als er met kritische bril gekeken werd, nog veel desastreuzer had kunnen uitpakken voor DHL 2. Dat gezegd hebbende, de wedstrijd zelf vind ik vaak het minst interessant. Zaken zoals de scheidsrechter, de muziek in de kleedkamer, eventuele handelingen na de wedstrijd en activiteiten van spelers voorafgaand aan de wedstrijd vind ik doorgaans veel boeiender.

Tijdens het verzamelen weinig bijzonderheden. Storm komt ons versterken en ten opzichte van vorige week zijn Joppen, Jim en Rikkert afwezig. Beijer, Sander en Buntje zijn terug van wintersport. Een handjevol spelers maken door het lekkere weer verkeerde jas keuzes. De gehele technische staf is om uiteenlopende redenen afwezig. 

Kleedkamer DJ Jim is vandaag absent. Het betekent dat deze belangrijke taak wordt waargenomen door C, die op dit soort dagen ook wel Reserve-Jim wordt genoemd. Zijn muziek smaak is, zoals Wouter scherp opmerkte, eclectisch. Niks ten kwade van Jim, die deze plicht inmiddels goed vervult maar vandaag klopte het gewoon. Omstreeks 11:45 is ‘The Four Seasons - December, 1963’  duidelijk hoorbaar vanuit kleedkamer 1 onder de tribune.

Ik ben intussen al omgekleed. Ik verlaat de kleedkamer, ga de catacomben door en stap het zonnige kunstgrasveld op. Pavel loopt vlak achter me. Ik draai om me om en onze blikken kruizen. Hij haalt zijn neus op en geeft een klein knikje met z’n hoofd. Ja. De lucht is bezwangerd met doelpunten.  

Letterlijk vijf voor 12:00 bereikt ons het nieuws dat de scheidsrechter verhinderd is, reden onbekend. Verre van prettig. Alle spelers van Quick 4 en DHL 2 slaken een diepe zucht. Alle spelers, behalve één. Er is één speler die zijn kans op dit moment schoon ziet. Zijn naam is Sander Rooda.

Eerder die ochtend

“Schiet nou op San! Je moet om 11:00 uur verzamelen. Ik heb geen zin om me te haasten en jij ook niet!” Sander, die zijn voetbaltas aan het inpakken is, weet dat Nora gelijk heeft. Ze gaan ontbijten bij strandpaviljoen Zuid en daarna in één keer door naar Quick. Te laat komen betekent een boete. Sander Rooda weet van zichzelf dat hij snel kan eten maar haasten vindt hij niks. Aan de andere kant, vandaag zou hij hét best wel eens nodig kunnen hebben. Hij moet het meenemen, voor de zekerheid.

Maar waar had hij het gelaten? Ieder moment dat verstrijkt vergroot zijn ontsteltenis. Nog één keer de slaapkamer doorzoeken. Niks. Zat ie dan toch gewoon in zijn tas? Na voor de derde keer alles uit zijn tas te hebben gehaald ziet hij hem liggen, daar op de bodem, naast zijn roemruchte toilettas: een zwarte scheidsrechtersfluit. Door de zwarte binnenkant van zijn tas praktisch onzichtbaar. De fluit is voorzien van een zilveren ring en aan de binnenkant zit een kurken bal. Hij had hem ooit eens van Pierluigi Collina gekregen op een grensrechters conferentie. De herinnering daaraan was bijna net zo fijn als de gebeurtenis zelf. In zekere zin maakt deze fluit sindsdien deel uit van hem, sterker nog, Sander en deze fluit zijn één. Hij is deze fluit.

“Sander wat ben je aan het doen? We moeten nu echt gaan!” Klinkt het weer van beneden.

Terug op Quick

Er wordt driftig naar een scheidsrechter gezocht. Het lot wil echter dat alle clubscheidsrechters die Quick rijk is onbeschikbaar zijn. Voor Sander is het moment aangebroken om toe te slaan. “Ik fluit wel als echt niemand anders kan” zegt hij zo nonchalant mogelijk. Aanvoerder Buntje is teneinde raad; “ja dat moet dan maar”. Ook DHL stemt in. Sanders hart maakt een vreugde sprong maar weet gelukkig zijn gezicht in de plooi te houden. “Tweede helft wel iemand anders graag” liegt hij.

Opstelling: Boender, Fred, Beijer, Buntje, Wouter, Reserve-Jim, Pavel, Rogier, Joost, Ties, Roberto Cavalli
Bank: Storm (wissel) Pa Snowie

Een doelpuntenregen waarvoor Roberto Cavallie het startsein geeft. Zijn voorzet wordt uit respect door de centrale verdiger van DHL in eigen doel gekopt, 1-0. De DHL-speler maakt opzichtig excuus en geeft Roberto een knipoog. Even later een solo van Buntje. Één man, twee man, drie man, publiek op de banken, en dan, een slap schot, keeper de fout in,  2-0. De keeper, die dacht dat R. Cavalli dit schot loste, verontschuldigt zich naar zijn teamgenoten, die op hun beurt begrip tonen voor de situatie.

Een paar minuten later  mag Ties aanleggen voor de 3-0. Pavel besluit na een goede actie dat het hoog tijd is dat Cavalli gaat prikken; 4-0. Ondergetekende zorgt vlak voor rust voor 5-0.

In de rust één wissel. Storm kom erin voor Pavel en gaat centraal achterin spelen. Buntje schuift door naar het middenveld. Sander zegt terloops dat ie wel blijft fluiten. Zonnetje schijnt lekker.

Tweede helft is loom. Veel kansen worden gemist. Fred maakt 6-0 uit een corner en Ties bepaalt de eindstand op 7-0. Na de wedstrijd vechten de keeper en centrale verdediger van DHL om het shirt van Roberto Cavalli.

Tijdens onze derde helft kijken we naar de wedstrijd van Quick 3. De leidsman is een oud eredivisie scheidsrechter. Sander maakt stiekem aantekeningen op z’n telefoon. Snowie voegt zich bij ons en Boender wil snel naar huis, de CPC verspert hem echter de weg waardoor hij (gelukkig) moet blijven. Hij besluit een schaal te halen, op een onstspannen manier, voor zijn genoegen, en dat van ons.

Over Sanders optreden als arbiter niets dan lovende woorden. Hij floot als in een film. Niet voor op de tv maar voor de bioscopen. Immer autoritair en soms soepel met de regels, als de wedstrijd daar om vroeg. Maar alle gekheid terzijde, er is een hoop onbaatzuchtigheid voor nodig zelf een wedstrijd over te slaan om andere wel te kunnen laten spelen. Sannie je bent een topper.

Volgende week mogen we naar WVC.

Delen op social media

Twitter icon
Facebook icon
LinkedIn icon