Quick 120 jaarQuick 1 juichen 1Quick 1 juichen 4Foto juichen Cricket 1TrainenQuick 1 juichen 2Foto juichen 4Cricketf-jeugdQuick 1 juichen 3Foto selectie 2013/2014

H.V. & C.V. Quick, De Savornin Lohmanlaan 215 Den Haag, Telefoon: 070-3680323

Twitter icon
Facebook icon
Instagram icon
LinkedIn icon
RSS icon
YouTube icon

Alito from Colombia

Gepubliceerd op 19 december 2017 door Joost van Schelven

Zaterdagavond. Warming-up in de Sien. Ik maak samen met Mapjesman en Rory Delap - in wiens illustere gezelschap ik mij goed voel - een florissante entree. Goed wordt geweldig als ik herenigd wordt met Chuff. Hij is terug uit Colombia, na een uitleenperiode van drie maanden aan Atlético Nacional, zoals reeds op Twitter is aangestipt.

Hij oogt – zoals altijd – zeer beduidend van gestalte, met daarboven een strakke coupe en grote glimlach. Een glimlach waarachter honderden Colombiaanse avonturen schuilgaan, die onderling dringen om als eerste verteld te worden. De eerste woorden die over zijn lippen rollen gaan over een Ier, ontmoet in zijn eerste week in Medellín.
Op een doordeweekse avond vertoefden ze samen in een lokale bar. Chuff vroeg zich af of hij hier binnen mocht roken, en sprak de prangende vraag vervolgens uit, tegen niemand in het bijzonder. De Ier keek verbaasd op, proestte een bulderende lach uit en antwoordde: “Mate this is Colombia, you can do whatever the fuck you want!”

Dit inzicht trof Chuff als een bliksemschicht. Het stond centraal tijdens zijn verblijf in Colombia en riep gevoelens op die al lange tijd lagen te sluimeren. Gevoelens die hij mee heeft genomen naar Nederland. Gevoelens die naar mate de avond vorderde steeds meer een vaste vorm kregen. “Ik ben fit. Ik wil spelen. Gooi mij morgen maar de laatste 10 minuten in de spits.”

11:15 verzamelen. Tegenstander is BMT. Ik ben een kwartier te vroeg. Het volledige team van BMT is al aanwezig en wil direct een kleedkamer sleutel van me. Ik zet ze in de wacht, maar wordt dan zenuwachtig van hun rusteloosheid. Halsoverkop loop ik naar beneden, richting de commissiekamer. Onderweg bel ik aanvoerder Buntje, omdat ik geen idee heb wat ik aan het doen ben. Als hij opneemt met een stem die heel verweg klinkt zie ik dat alle kleedkamer sleutels zorgvuldig uitgestald op een tafel liggen. Godzijdank. Tevreden overhandig ik de sleutel aan een BMT-speler. Nu ik opgelucht adem wil halen staat ineens de scheidsrechter voor me. Abusievelijk stel ik me voor - iets wat synthetisch aanvoelt maar volgens mij correct handelen was. Scheids kijkt me achterdochtig aan, vraagt me naar ons tweede elftal, of ze ook thuis spelen. Ik antwoord dat ik oprecht geen idee heb. Nog meer argwaan bij de scheids. Ongemakkelijke stilte. “Jij wilt vast de kleedkamer sleutel,” doorbreek ik prevelend de stilte. Ogen van de scheids worden groot, klaar om vuur te spuwen, alsof ik z’n moeder heb beledigd. “Ehh... koffie dan?” Dit blijkt de redding te zijn. De scheids kalmeert. Ondertussen druppelen spelers van Quick 4 langzaam binnen en voelt het alsof ik al een wedstrijd gespeeld heb.

Het verzamelen gaat door alle bedrijvigheid langs me heen. Jim is te laat dacht ik, en Chuff steekt middelvingers op naar camera’s. Wouter is op tijd, Brice heeft het zwaar (of dat lijkt maar zo) en Sander draagt een uitgelezen jas, neemt hier terecht complimenten voor in ontvangst.

Roberto Cavalli is ziek maar toch aanwezig. Hij heeft slecht geslapen en geregeld dat ie niet hoeft te starten. Onzelfzuchtig pakt hij de vlag. Als hij zijn hes heeft aangetrokken beent ie naar de eenzame zijlijn. Het is daar koud en winderig. De wind rukt op als een opdringerige minnares aan zijn kleren. De vlag in zijn hand wappert hevig. Sander werpt er een smachtende blik naar, en heel even lijkt de vlag terug te kijken, alsof ze één van geest zijn. Dan is het moment weg. Sander zet het voorval met moeite van zich af en zo begint de wedstrijd.

Opstelling: Boender, Fred, Wouter, Rikkert, Jim, C, Oost, Buntje, Joost, Sander, Ties
Bank: Roberto Cavalli, Rory Delap, Chuff (wissels), Tuut, Brice, Mapjesman, Pa Snowie (staf)

In de eerste helft grote kansen. De keeper van BMT redt een aantal keren knap en stijlvol op inzetten van Ties en Buntje. Even later ontsnapt hij aan rood wanneer hij een doorgebroken Sander omverloopt. Scheidsrechter twijfelt, durft niet op te treden, of ziet het helemaal verkeerd. Hoe het ook zij, ik reken zijn fout mijzelf persoonlijk aan.
Aan de andere kant staat Boender z’n mannetje. Zijn baard is vandaag nog krokanter dan normaal, iets wat de aanvallers van BMT nu ook weten.

Ruststand is 0-0. Roberto voor Buntje. Hierdoor komt de aanvoerdersband vrij en die vindt onwillekeurig zijn weg naar het schoot van Jim. Die eerst vriendelijk bedankt, wat wordt genegeerd, waarna Jim de band razendsnel omdoet.

De tweede helft heeft BMT niks meer te vertellen. Rikkert en Wouter vormen een sterk duo, ook qua verdedigen, en de band om Jims arm geeft hem speciale krachten. Roberto strooit met lange passes. Kansen stapelen zich op maar Oost, Sander en Ties slaan er niet in de keeper van BMT te passeren. Rory Delap komt binnen de lijnen voor extra werpkracht.

Diep in de tweede helft rent C het strafschopgebied binnen. Een hoge bal op maat komt zijn kant op. Er is contact met een verdediger, die hem in de rug loopt, waardoor C naar de grond gaat. De scheids fluit voor een penalty. Ties weet wel raadt met dit buitenkansje en verzilvert de strafschop.
Als C terug sjokt naar zijn eigen helft komt er een BMT speler naar hem toe. “Broer zeg eerlijk, was schwalbe.” C wendt zijn ogen af, lijkt zijn woorden zorgvuldig te gaan selecteren maar zegt uiteindelijk niets. Hij spreidt zijn handen in een gebaar van machteloze smart en kiest positie voor het resterende kwartier voetballen. Inmiddels heb ik kramp in beide kuiten. Het is tijd voor het debut van Chuff.

Chuff, nu gehuld in een strak Quick shirt, staat ongeduldig voor de dug-out. Het kunstgras lijkt hem te verzwelgen. De lucht is doortrokken van de geur van drank en kunstgraskorrels, vermengd met het aroma van natte tenues. Typische voetbal-luchten. Ze horen bij hem vandaag. Chuff ademt ze allemaal in en lacht. Hij voelt de wens opkomen om het veld in te rennen, met zijn grote sterke voet tegen een bal aan te schoppen, en die kniftige keeper van BMT te testen. 

Mede door sterk verdedigen van Delap, Rikkert, Wout en aanvoerder Jim komen we niet meer in de problemen. In de slotfase verstuurt Cavalli nog één diepe bal waar Chuff pijlsnel achteraan sprint. Hij is zo kolossaal dat het momentum, dat bij zijn sprint vrijkomt, ervoor zorgt dat zijn directe tegenstander wordt meegesleurd in een kluwen van grote kuiten en wapperende handen. Het schot dat hij lost, is te zwak om de keeper in problemen te brengen. Chuff kijkt eerst boos maar moet daarna ineens lachen. De verdediger die mee werd genomen probeert hopeloos te beseffen wat er gebeurd is.

Eindstand 1-0. Het betekent dat we herbstmeister zijn. Buntje trots. Hij wil iets, weet niet zo goed wat en besluit dat er een foto moet komen. Deze wilt hij delen, maar is hier onhandig in. Uiteindelijk slaagt hij er in met behulp van Tuut, C en Rens. De derde helft die volgt is er één om in te lijsten. Zelfs de nieuwe jugs, die ongelooflijke ondingen blijken te zijn, konden daar niets aan veranderen.

Een bardienst van Tuut, Mapjesman en Chuff als kers op de taart. Pedro aan de bar. Feliciteert ons, en schenkt ons jugs. Chuff is tevreden met zijn optreden vandaag en bedient Pedro meerdere malen.

Alito blijkt een bijzonder dorstig iemand te zijn. En niemand die hem ervan weerhield zijn dorst te lessen zoveel hij wilde. Ik vroeg hem of hij vast bij ons wilde komen voetballen, maar beneveld door bier, de overwinning en het winterkampioenschap liet hij deze vraag onbeantwoord. 

Delen op social media

Twitter icon
Facebook icon
LinkedIn icon