Quick 120 jaarQuick 1 juichen 1Quick 1 juichen 4Foto juichen Cricket 1TrainenQuick 1 juichen 2Foto juichen 4Cricketf-jeugdQuick 1 juichen 3Foto selectie 2013/2014

H.V. & C.V. Quick, De Savornin Lohmanlaan 215 Den Haag, Telefoon: 070-3680323

Twitter icon
Facebook icon
Instagram icon
LinkedIn icon
RSS icon
YouTube icon

JO19-1: Treft hard gelag op rokjesdag

Gepubliceerd op 07 april 2018 door Wim Kuijken

De eerste warme en zonnige dag van 2018, rokjesdag: blote bene en korte rokjes. Nou, niet in Utrecht bij de omnisportvereniging Kampong van 1902, een grote nederzetting onder de rook van stadion Galgenwaard. Slechts hockeydames in deze outfit. Heerlijk koffie. De zonnepanelen hadden het druk vandaag. We kunnen zo wel snel van het (aard)gas af.

Een treffen in de top van de derde divisie: tussen nummer 1 Kampong A1 en nummer 2 Quick A1, drie punten verschil. Thuis speelden we 1-1, eindigde met 10 man en hadden kunnen winnen. Met een nieuw tactisch concept speelde trainer-coach John in op de omstandigheden, een klein veld en een in 16 wedstrijden pas 6 keer gepasseerde verdediging. Vijf middenvelders dit keer in de drie linies. Het pakte zeker in de eerste helft heel goed uit. Quick was dominant en dicteerde het spel. Langs de flanken kwamen Mo en af en toe Quincy goed door. Een enkele mogelijkheid. De bus van Kampong stond echter stevig geparkeerd op het licht versleten en kurkdroge kunstgras. Links en rechts sproeiden de sproeiers om de water- en hockeyvelden nat te houden. Een keer mochten onze voetballers samen even water drinken van de scheidsrechter. De rust brak aan met 0-0. In de rust lazen we het actieplan “opbranden”. Dat is er op gericht onze jeugd en studenten niet te snel te laten opbranden via allerlei vormen van burn outs. Ik zou zeggen: lekker sporten en veel rokjesdagen organiseren.

De tweede helft bracht lange tijd hetzelfde beeld, al kwam Kampong nu wel wat vaker bij ons doel, zonder overigens gevaarlijk te worden. Twee kansen van onze hard werkende jongens werden knap gekeerd door de in zijn doelgebied heersende keeper met fors formaat. De mooie inzet van Thom telden we al. Het drama voltrok zich in de loop van de tweede helft. Eerst werd de net teruggekeerde Jona, weer goed in vorm, in een botsing stevig geraakt door de eerder beschreven keeper. Na de wedstrijd in het ziekenhuis bleek de schade: gescheurde schouderband, gekneusde ribben en een hersenschudding. Zoveel pech voor zo’n talent. En dat op Wereldgezondheidsdag. Veel beterschap Jona. We hopen dat al die fans in het ziekenhuis je patientendossier niet kunnen inzien.

Ricky viel in als echte spits. Kampong werd iets sterker, maar keeper Max kreeg nauwelijks iets moeilijks te doen. Tot de 88e minuut. Een vijandelijke aanval, de bal zou over de doellijn lopen, Bailey schermde de bal goed af, kreeg een stevige duw in zijn rug vlak voor de achterlijn in ‘de zestien’, hij viel voorover, iedereen wachtte op het fluitsignaal van de verder goed leidende scheidsrechter, jarige Bailey pakte de bal die over de lijn zou hobbelen vast in zijn hand, en tot verbazing van iedereen floot de beste man in het geel voor een penalty. Die werd benut, 1-0, onverdiend, bizar. De scheidsrechter zal baat hebben bij het actieplan ‘opbranden’ als hij komende dagen badend in het zweet wakker wordt en de situatie herbeleefd. Besliste hij hier het kampioenschap? We zijn op zoek naar de kroongetuige die weet hoe het echt is gegaan. Ook Max Verstappen crashte op rokjesdag, die ze in Bahrein natuurlijk niet hebben. 

Met nog 5 minuten te spelen moesten onze jongens op jacht naar de gelijkmaker. Storm erin, Kiki erin, de druk ging omhoog, de geparkeerde bus bewoog naar achteren. Bijna lukte het met een slimme voorzet en dito kopbal van Quincy over de forse groene sluitpost, maar die ging helaas net naast. Het was een hard gelag vandaag in het zonnige omnisportpark. Kampong won met sterk verdedigend, weinig aantrekkelijk voetbal. Maar ja, dat kan ook, we kennen de voorbeelden in Engeland. Ze waren in elk geval - begrijpelijk na zo’n wedstrijd - blij in Utrecht aan de Laan van Maarschalkerweerd en denken dichtbij het kampioenschap te zijn. Ik moet het nog zien.....let op Barendrecht. 

Wij gaan volgende week de draad weer oppakken en likken onze wonden. We duimen voor de wonden bij Jona. Zaterdag spelen we opnieuw tegen een topper, met een gelijk aantal verliespunten: JVOZ uit Zeeland, de meest scorende ploeg met 60 doelpunten in 16 wedstrijden. We spelen thuis (uit werd het met veel moeite 3-3, na een 3-1 achterstand) en John zal ongetwijfeld de tactiek weer afstemmen op de situatie van een snel spelende, jonge, aanvallende ploeg die veel en makkelijk scoort, maar mentaal niet de sterkste lijkt. We gaan op weg naar ons nieuwe doel, promotiewedstrijden spelen. Het is namelijk veel te leuk en willen op 26 mei nog niet stoppen.

 

 

 

Delen op social media

Twitter icon
Facebook icon
LinkedIn icon