Quick 120 jaarQuick 1 juichen 1Quick 1 juichen 4Foto juichen Cricket 1TrainenQuick 1 juichen 2Foto juichen 4Cricketf-jeugdQuick 1 juichen 3Foto selectie 2013/2014

H.V. & C.V. Quick, De Savornin Lohmanlaan 215 Den Haag, Telefoon: 070-3680323

Twitter icon
Facebook icon
Instagram icon
LinkedIn icon
RSS icon
YouTube icon

Quick JO17-1 met de neus op de feiten in Maassluis

Gepubliceerd op 19 november 2017 door Marco van Leeuwen

Het schrijven van een verslag is best hard werken als er gespeeld wordt als vandaag. Geen idee hoe die Marco het volhoudt, maar wel begrijpelijk dat hij af en toe wat gaat uitrusten in verre oorden en rustig wat over groenten en fruit gaat praten. Het weze hem van harte gegund en het schijnt dat hij er nog voor betaald wordt ook. Dat laatste heb ik van horen zeggen… 

Het werk begon in ieder geval al op Nieuw Hanenburg waar Han zich hardop en heel filosofisch stond af te vragen waarom bepaalde keepers niet konden kruipen. Merel legde uit dat zij vond dat Han wel heel erg licht over het verschil tussen kruipen en schuiven heenstapte, maar of die boodschap aankwam is uiterst twijfelachtig. Han was namelijk overgeschakeld op het uitleggen van zijn positie in de #metoo-discussie. Erg overtuigend, moet ik zeggen. Vooral door de persoonlijke voorbeelden.

Het filosoferen ging in de auto gewoon verder toen Derek zich afvroeg of die scheids van vorige week nu werkelijk zijn advies zou hebben gevolgd en een bril zou hebben gekocht, maar er werd vooral vooruitgekeken naar de wedstrijd. Die werd voorspeld als een typisch duel tussen havenarbeiders en stadsjongens, tussen werkers en artiesten, tussen knokkers en technici.

En daarmee werden anderhalf uur voor de wedstrijd al heel wat spijkers op zijn kop geslagen. Onze jongens begonnen eigenlijk best OK aan de wedstrijd met een Excelsior Maassluis dat erg ver terugplooide en Tom kon in de 2e minuut al een bal in het zijnet schieten. Wel werd duidelijk dat onze gastheren er wel heel snel uitkwamen met twee grote en snelle jongens in de spits. Vooral hun nummer 10 viel ons op. Bij een van die uitbraken raakte de bal in de 7e minuut maar niet weg en kon Excelsior zowaar blijven combineren diep in onze zestien. Speler 3 of 4 die zo aan de bal kwam, besloot de trekker over te halen. 1-0.

Dat was ook de stand waarmee we gingen rusten. Het overwicht verschoof weleens van kant, we hanteerden vaak de lange bal en het werd vooral duidelijk dat er zou moeten geknokt worden als we hier iets wilden uitslepen.  

In de tweede helft was de eerste kans ook weer voor ons met een goed schot van Georni dat werd gestopt door de thuiskeeper. Even later was het aan de andere kant wel raak door een bal die minuten onderweg leek te zijn, maar toch mocht de rood-witte spits behoorlijk ongehinderd controleren en schieten. 2-0 en de kopjes naar beneden. Julien, Victor en Illias kwamen nog in, maar konden de bakens ook niet verzetten. Het was zelfs nog even bibberen toen Thomas neerzeeg bij een tik op de voet waarmee hij vorig jaar zowat het hele jaar miste. We hadden net nog gezegd dat de aanvallers van Excelsior wel héél vaak foutief ingrepen bij het opbouwen van onze jongens. Het mocht gewoon van een verder zeer goed leidende scheids. De vaders en moeders zagen het, de zoons niet. Maar gelukkig zijn de eerste tekenen hoopgevend voor Thomas. Sterkte, man!

Het werd nog 3-0 en Roy zag een duidelijk buitenspel bij de 4-0, dus daar stak hij een vlaggetje voor. Weinig individuele schouderklopjes uit te delen, al was het duidelijk dat onze Tims vandaag het best bij de les waren. Niet altijd opvallend, maar wel zo betrouwbaar. Voor de rest lijkt de belangrijkste boodschap dat we er met zijn allen iets overtuigder moeten voor gaan. Niet alleen als de ongeslagen leider op bezoek komt, maar gewoon élke zaterdag.

We begonnen met de Haagse filosoof Massart, we eindigen met zijn Zuid-Afrikaanse collega Nelson Mandela die zei: ‘I never lose. I win or I or learn’.

Paul van Eynde

Delen op social media

Twitter icon
Facebook icon
LinkedIn icon