Quick 120 jaarQuick 1 juichen 1Quick 1 juichen 4Foto juichen Cricket 1TrainenQuick 1 juichen 2Foto juichen 4Cricketf-jeugdQuick 1 juichen 3Foto selectie 2013/2014

H.V. & C.V. Quick, De Savornin Lohmanlaan 215 Den Haag, Telefoon: 070-3680323

Twitter icon
Facebook icon
Instagram icon
LinkedIn icon
RSS icon
YouTube icon

Cricketderby binnenskamers

Gepubliceerd op 19 juni 2017 door Joost van Schelven

Zami 2: één gewonnen, één verloren; een stabiele middenmoter. Zami 1 daarentegen de te kloppen ploeg. Een equipe dat afstevent op een kampioenschap, langzaam maar zeker. Favoriet voor dit affiche. Een affiche dat eigenlijk maar op één plek kan en mag worden gespeeld. Nieuw Hanenburg, veld 1. Gelukkig was dat het geval.

Over beide teams verspreid vind je één Poolse coach, recordhouders, ex-recordhouders, keizers, maar ook veel nouveau zami-talent, schurken, en diverse cricket delinquenten. Dat gezegde hebbend, deze ontmoeting stond vooral in het teken van de terugkeer van de verloren zoon, ene Chaqueta, of The Jacket, of gewoon: JAS. 

JAS gaf kort antwoord op de vraag waarom die juist nu een comeback maakt. “Als Jellema vraagt of je mee wilt doen, dan kan je geen nee zeggen. Dat snap je.” Door het bondige antwoord is dit onderwerp onmiddellijk uitgeput en ga ik nu over tot de beschrijving van zijn verzamel entree.

Bij binnenkomst heeft ie z’n jas ondanks het warme weer ‘gewoon’ aan. De wandeling van poort naar kantine wordt gekenmerkt door mensen die zich terugtrekken op het gezag van zijn jas. Ik staar met toenemende bewondering naar het vertrouwelijke kastanjebruine jacket, normaler dan ik het me hem herinner en ook warmer, en veel minder geleefd. De fijne herinneringen die aan de jas kleven komen langzaam bovendrijven. Een idyllisch gevoel maakt zich meester van me. Het is gewoon goed.

Captain Jellema, altijd lenig van geest, blikte begin vorige week vooruit naar de beladen derby. Hij deed dat zo:“Ja ik wil ook spelen natuurlijk, schitteren als een zeldzame ster tijdens een kraakheldere zomernacht.”

Halverwege deze week gaf hij daar een vervolg aan.
“Ik ben een gevoelige speler, voor een bepaalde druk.”

En op de vooravond besloot hij: “Ik kan morgen niet.”

“Geintje ik ben er.”

Hij wint de toss en stuurt Zami 1 het veld in. 

Zami 1 steekt van wal met twee snelle wickets. Hierdoor bevinden Joppen en Sander zich samen op de mat. Sander, man in vorm, bat gecontroleerd en laat het scorebord gestaag tikken. Joppe is al gauw het slachtoffer van een overtuigend LBW appeal op bowlen van Eddie (3-16-7). Umpire JAS is overtuigd. Vinger gaat omhoog en prikt Joppens battingdroom kapot. De beslissing ligt voor Joppe echter achter de grens van het begrijpelijke. Hij schreeuwt moord en brand. Niemand weet zeker of ie uit is of niet, of dat men doet alsof. Uiteindelijk mag die blijven staan. Hij wordt even later mooi uitgevangen, door de Poolse Jezus. De bal raakt verstrengeld in een medogenloze Slavische greep. “Jak To” hoor ik, wat Pools is voor ‘how’s that’. Poederbach (11) uit, maar nu echt. 

Sander zet zijn gecontroleerde batten voort, zoals alleen hij dat kan. Geen gekke dingen, geen onnodige slagen. Singles, tweetjes, en als er een slechte bal voorbijkomt, neemt hij de gelegenheid te baat om is een vier te slaan. Hij wordt goed gesteund door Jim (30) en eindigt op 62. Jammer, want er had wellicht meer ingezeten. Boender (14) en Jas (17*) pakken de draad weer op. Hier en daar wat drops van Zami 1 waar de Poolse coach wederom een hoofdrol opeist vanwege een clowneske inzet. Een ongelukkig spel van Vink (0-16-2) samen met tegensputteren van Robert (5) en Rens (5) brengen het totaal op 186.

Begin tweede inning is het Boender (2-41-7) die Koppens en Lebeau snel inrekent, beiden clean bowled. Condor (19) staat een tijdje maar gaat caught behind op bowlen van Tank (2-22-7). En dan, Pools verzet. Coach komt in, ‘settled’ en neemt verantwoordelijkheid. Wordt kortstondig bijgestaan door Eddie (13) en Vink (14), hoop doet leven.

Uiteindelijk arriveert Lex Schiferli bij de grease. De twee batsman opereren als een tandum en er wordt een einde gemaakt aan de hoop van Zami 2. Lex (52*) en Pototsky (47*) tikken het potje binnen.   

Rens Berrevoets (0-29-3) toonde zich strijdbaar. Wisselde goede ballen af met slechte. Geconcentreerd en met de beste intenties. Een onhandige vijf wides doet hem echter wanhopig opspringen. Handen in het haar, kreten vol ongeloof. Zoals hij daar staat, vingers verweven in zijn krullen, doet hij me denken aan een ongelukkige vogelverschrikker.

Er is geen groot analytisch vermogen nodig om tot de conclusie te komen dat Zami 1 een maatje te groot was vandaag. Zo concludeerd ook kapitein Jellema, die ondanks de nederlaag terug kan kijken op een solide captainsdebut. Hij was bij tijd en wijle ingekapseld maar wel in staat om in te spelen op ieders merkwaardigheden. Sterk in het gesproken woord, tijdens de grouphug, tussen de wickets door. Hier verstrekte hij geen instructies maar inspiratie, leunend op de cricketknowhow van zijn medespelers.

Na de wedstrijd bbq, bier en zon. Iedereen winnaar. Joppe en Jim gaan sprokkelen. Voorzitter kijkt schuchter toe. Jellema contracteert JAS, godzijdank. Nog meer bier en zon. Bbq aan. Kakel vertelt me over commitment in Zami eftallen. Ik luister aandachtig. Eddie is goed met jugs. Stok praat onzin, Lebeau ontfermt zich over hem.   

Luttele momenten later spreidt Har de lange zijn handelsmerk tentoon: een Houdini. Sterk uitgevoerd. Heel subtiel maar toch nog registreerbaar. Midden in een 1 op 1 gesprek neemt hij de benen, versnelde pas, niet meer omkijken. Het naroepen van gesprekspartner (“Houdini!?”) wordt beantwoord met een brede grijns in het vuistje.

Nog meer bier. Zon onder, vuur aan. De pyromaan aan het werk. Ik kijk m’n ogen uit. Gewelddadig gefocuste energie wordt omgezet tot vlammen. Remmie is in gesprek met Joppe, waarover weet ik niet meer, denk over wicketkeepen maar waarschijnlijk iets anders.
Jellema maakt andermaal de balans op; een heerlijke dag. Het is goed zo.

Delen op social media

Twitter icon
Facebook icon
LinkedIn icon