Quick 120 jaarQuick 1 juichen 1Quick 1 juichen 4Foto juichen Cricket 1TrainenQuick 1 juichen 2Foto juichen 4Cricketf-jeugdQuick 1 juichen 3Foto selectie 2013/2014

H.V. & C.V. Quick, De Savornin Lohmanlaan 215 Den Haag, Telefoon: 070-3680323

Twitter icon
Facebook icon
Instagram icon
LinkedIn icon
RSS icon
YouTube icon

Q 3 thuis Qui Vive

Gepubliceerd op 20 juni 2017 door Krijn Vrolijk

Quick III verloor zondag van Qui Vive VI. Hieronder verslag van Marcel de Mooij.

Woensdag 14 juni. Ik stuur een min of meer wanhopig mailtje naar Sandra Poederbach, waarin ik op de van mij bekende subtiele wijze aangeef dat 4 man naar de letter misschien wel een team kan vormen maar zeker geen elftal. En dat ik dat maar graag tijdig meldt zodat we misschien iets kunnen verplaatsen in speeldata.

Sandra is onverbiddelijk.

Donderdag 15 juni. Ik grijp naar grover geschut: ik meld bij Sandra via Whatsapp dat ik nu 7 spelers heb, inclusief gammele schrijver dezes en geen opties zie om dit verder uit te breiden. Toetsweken, zakenreizen, vaderlijke verplichtingen; de hele wereld is tegen ons en zij zijn groot en wij zijn klein en dat soort zaken.

Sandra geeft geen krimp.

Vrijdag 16 juni. De cricketvoorzitter komt zich hoogstpersoonlijk met het verhaal bemoeien. Sandra heeft ondertussen wel Qui Vive, de tegenstander van zondag, geinformeerd over de situatie en daarbij ook aangegeven dat we op Madestein spelen. Keurig, informatief en feitelijk juist.

Uit Zomi, Zami en de technische staf van Quick 1 ( de winterse versie dan.....) vormen we een team van 9 man. Zorgen dat we eerst gaan batten, snel klaar en nog sneller vergeten. Het strijdplan staat als een huis.

Het team van Qui Vive bestaat uit een groep buitengewoon vriendelijke en sportieve gasten. Mails lezen zijn ze misschien minder bedreven in, een aantal spelers meldt zich keurig op Quick en de captain weet niets van een verzwakt team van onze kant. Met de vriendelijke suggestie “had dat anders van de week even gemaild” lopen we naar het midden. Waar ik natuurlijk de toss verlies. Eerst fielden. Met 8 man omdat Prable uit het Zomi wat later komt. Geheel in stijl met de eerdere ervaring biedt de captain direct een substitute fielder aan, geeft daarbij eerlijk toe dat hij niet zijn beste fielder zal selecteren.Vervolgens loopt hij zelf met ons het veld in. 

Onaangedaan door dit alles staat daar Hans Verheij. Onze cricketshirts blijken one size fits all te zijn en vanaf nu is Hans niet alleen mijn maat maar heeft ie m ook. En hij loopt ook minstens net zo soepel als ik.

Dat fielden dan. Naast enig balgevoel, spelinzicht, een bepaalde mate van souplesse en een meer dan gemiddelde oog-hand coördinatie vraagt dat op Madestein vooral om survival ervaringen op Borneo. Ballen gaan niet alleen over het hek heen, maar vooral er onderdoor. En als je tegenstander in 35 overs 369 runs maakt geeft dat een duidelijk beeld bij de uitdrukking “tropenjaren”. Het fielden duurt honderd jaar en meerdere spelers voeren evaluatiegesprekken met hun lichaam.

Hans blijft kalm. Ik heb overwogen om het woord ijzig te gebruiken, maar dat val met 35 graden in de schaduw niet uit te leggen. Hans pakt een vang, Hans pakt een wicket; Hans pakt het moment. Wij zijn Hans. En we hebben honger.

Na de lunch deel twee. Met 9 man 370 runs maken is mogelijk. Dat wel. Of de negen man van vandaag daartoe in staat zijn is een vraag die al vrij snel richting het onvermijdelijke antwoord leidt. De enige logische opening moet natuurlijk met Hans zijn en de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat Hans lang in het midden blijft. Diezelfde eerlijkheid dwingt om daarbij te vermelden dat wordt veroorzaakt door het feit dat Abhi tot twee keer toe een bal het bos in mept wat enorm tijdrovend blijkt. En nadat Hans in een genereuze daad zijn wicket aan de bowler geeft, die jongen deed ook echt enorm z’n best, is het de beurt aan F.

Tot zover F. Daan komt en gaat als nummer 4 en dankzij Sandra mag de kreupele kep nog even zijn frustraties van zich af meppen. Maar daar is het eigenlijk toch echt te warm voor. En met de feilloos battende Abhi besluiten we maar eens te gaan kijken waar het schip strandt vandaag. En dat blijkt lang niet tegen te vallen.... rustig en vooral recht batten blijft toch altijd een goeie keuze en een mooi partnership begint zich te vormen. Zo ongeveer in het zelfde tempo als de plassen zweet op hoofden, handen en eigenlijk wel gewoon overal. Vanaf 41 voor 3 kruipen we naar de 100 voor 3, naar de 150 voor 3 en vooral dat kruipen mag best letterlijk gezien worden. Vlak voordat mijn hoofd uit mijn helm barst haalt Abhi zijn meer dan verdiende 100, een absolute top innings. Jammer dat er geen jeugd bij was om te zien hoe het eigenlijk moet.......

Kort daarna, maar na een prachtig partnership van 163 runs, ziet Abhi z’n midstump aan de wandel gaan. Met Deena spartel ik nog wat tegen, maar niet lang genoeg om nog veel toe te kunnen voegen.  En op 227 runs eindigt de ongelijke strijd.

Als: Dan
- We met 11 man hadden gestaan  - hadden we absoluut partij kunnen bieden
- We twee extra bowlers hadden gehad  - had Qui Vive nog geen 250 runs gemaakt
- Hans niet had meegedaan   - had hij nu nog kunnen lopen
- Dat pokkehek gewoon tot de grond doorloopt - hadden we 2 uur eerder klaar kunnen zijn
- Sandra geen ruggegraat had gehad  - had Abhi vandaag geen 100 gemaakt.....

Volgende week weer thuis, tegen VCC. Ik begin maar weer eens spelers te zoeken.......

Kep

Delen op social media

Twitter icon
Facebook icon
LinkedIn icon