Quick 120 jaarQuick 1 juichen 1Quick 1 juichen 4Foto juichen Cricket 1TrainenQuick 1 juichen 2Foto juichen 4Cricketf-jeugdQuick 1 juichen 3Foto selectie 2013/2014

H.V. & C.V. Quick, De Savornin Lohmanlaan 215 Den Haag, Telefoon: 070-3680323

Twitter icon
Facebook icon
Instagram icon
LinkedIn icon
RSS icon
YouTube icon

Quick wint eerste oefenwedstrijd

Gepubliceerd op 15 april 2018 door Krijn Vrolijk

Hier gaan we weer
(De Dijk – Lovesong 100.001)

Het begin

Een goede voorbereiding begint op vrijdag, zoveel is zeker. In de Not Out laat de Condor mij het resultaat van zijn ‘nose job’ zien. In de Burrata neemt de 12th man een voorschot op zomerse successen en laat Thijs me proeven dat rode wijn ook lekker kan zijn. Hoewel Hansje me een lift aanbiedt, ik mag in het mandje bevestigd aan zijn stuur zitten, kies ik ervoor naar huis te lopen. Onderweg denk ik aan mister Punjab, wat mij betreft de vriendelijkste kantinemedewerker van cricketend Nederland. Een man – gelijk Lambik (maar met meer dan zes haren) – met een hart van goud. Enig in zijn soort. Verkoopt alleen producten die met een k beginnen. Specialiteit van het huis: (broodjes) kip, kerrie, kebab. Drink ik graag kola of kassis bij. Ook te porren voor een zoetigheidje op zijn tijd: Kars, Kounty, Kilky Way, je noemt het, hij heeft het. Is er altijd. Verheug me op ons weerzien morgen. Natuurlijk denk ik ook aan Mart. Overwinterd in Australië, in blakende vorm teruggekeerd, meer vertrouwen dan ooit. Kingma en Van Meekeren worden ’s nachts wel eens wakker, badend in het zweet, zijn olijke hoofd voor ogen. Hoor wie klopt daar kind’ren? Mart dus, op de deur van Oranje. Tenslotte is daar Mieke, altijd weer Mieke. Een droomreis naar Zuid-Afrika gemaakt, morgen weer gewoon achter het boek, aan de Zuiderparkweg, in Rotterdam. Wat zal ze aanhebben? Ik hoop een witte hoed, een donkerblauwe jas, een oranje trui en een spijkerbroek. Akkie zou een lamp of de radio ook goed rekenen, maar omdat ik alleen aan mister Punjab, Mart en Mieke denk, komt dat in mijn gedachten niet op. Ik voel een blaar opkomen.

Bowlen en fielden

De officiële naam van de vriendschappelijke zaterdagwedstrijd is Punjab II – Quick II. Beide teams hebben echter gretig gegrabbeld in de ton met spelers van seniorenteams. Leider Ab van Lomwel heeft een sterk en zeker ook leuk elftal op de been gebracht. Hij maakt twee afspraken met de gastheren: veertig overs en doorbatten na all out. Technisch directeur Alex Pototsky neemt zijn taak serieus en haalt mij thuis op. We zijn net op tijd op Punjab om Mart zijn eerste wide te zien bowlen. Er is dan al een vang op zijn bowlen gemist. Aan de andere kant houdt Sahel (ik hoop dat ik zijn voornaam goed schrijf) het dicht. De thuisploeg heeft een goede opening, maar Quick lijkt zich daar niet al te druk om te maken. Iedereen is blij weer eens in het veld te staan, de hondenkennel naast de ingang te ruiken, brullende motoren over de Zuiderparkweg te mogen aanhoren. Er is rust en vertrouwen. En natuurlijk Mart, die voor de doorbraak zorgt. Grif grijp ik terug naar een oude hashtag.

Tijdens het tweede wicketrondje ziet Alex een karper zwemmen. Jagersinstinct borrelt op. Hij klimt over het hek, wapent zich met een vervaarlijk uitziende stok, loopt naar de waterkant, wenkt me, gebaart dat ik stil moet zijn. Ik klim ook over het hek, wat moeizamer weliswaar. Pak een stok, langer dan de zijne, als ik hem door de lucht zwiep heeft ie wel wat weg van een hengel. We staan zo zeker zes minuten stil. Naar water te staren. Met stokken in onze handen. Dat dit mijn spannendste moment van de afgelopen week is, zegt ongetwijfeld een en ander over mijn leven.

Bob zorgt met zes wickets voor een ravage in de ‘batting order’ van Punjab. Als je dat omdraait, krijg je Bajnup en dat betekent volle zak in het Tigrinya, de taal van het Tigrinyavolk, maar dat terzijde. Via 120 all out, eindigt de eerste innings op 162. Lichte paniek bij Mieke, omdat dat van dat doorbatten niet aan haar doorgegeven is. Of wel, maar dan heeft ze het niet gehoord. In elk geval sloot zij de boeken na 120 en ging de heropening gepaard met krachtterm Miljaar! Trivialiteiten: Thijs, Govert en Zlaar nemen elk een wicket. Mart eindigt op drie. Omdat er nog een vang op zijn bowlen gemist wordt, had hij er vijf kunnen, nee moeten hebben. Toch komt hij met een brede lach van het veld, Ab geeft hem een ‘high five’.

Lunch

Broodjes kebab en kola. Een al wat oudere mevrouw vraagt aan mister Punjab of hij iets zoets heeft. Wel degelijk. Kars, Kounty, Kilky Way. Nee, dat wil ze niet. Of kent ze niet. Of allebei. Ze wil een ijsje. Maar dat heeft mister Punjab nog niet. Over een maand worden de Kagnums pas gebracht. Omdat de klant koning is, zet hij een pot chocopasta voor haar neus, een plastic lepel er al ingestoken. Hij is zelf ook verbaasd dat hij chocopasta heeft. De vrouw loopt hoofdschuddend weg.

Batten

Captain en wicketkeeper Stefan Ekelmans maakt de order. Bob en Tim openen. Boundaries, sporadisch eentje, nooit een tweetje. Runrate is hoog, Bob domineert, Tim steunt. Vraag me af wat het is, dat ik van mijlenver aan zie komen. De gewonnen pot, denk ik. Bob strandt in het zicht van zijn halve century, Tim blijft staan. Dat kan niet gezegd worden van Stefan, die rolt zelfs voor zijn doen snel over de grond. ‘Ekelshow’, hoor ik uit zeven monden tegelijk. Ik zit tussen Thijs en Mart in. Geluk is een jas over mijn bovenbeen en gebabbel over niets in het bijzonder. Welk dier Mieke zou willen zijn bijvoorbeeld. Een mug, dan kan ze ons allemaal uitzuigen. Tim haalt zijn halve century wel. Terecht applaus en waardering. Hij gaat meteen ‘retired’. Waar hij op de training van dinsdag nog liet zien geen loopwonder te zijn, huppelt hij nu het veld af, een gezonde blos op de wangen.

Na de 24ste over zet Mieke muziek op, via haar telefoon. Nummers van Isabella, de vijftienjarige dochter van Faiek. Wereldmuziek. Jodelen ‘meets’ Flamenco. Haar schouders bewegen soepel mee op het ritme. Signalen van de umpires worden met ritmisch geklap ontvangen. Ergens, heel diep weggestoken, schuilt nog steeds een schalkse ‘dancing queen’ in de scoorster. Laten we de deksel alsjeblieft heel snel weer op dat potje doen.  

Prettige scores van Thijs, Doc en Zlaar volgen. We hebben ergens onderweg allang gewonnen. De prik is dan ook wel van de cola, evenzogoed is het handig dat iedereen even een bal op zijn bat krijgt. Quick wint. Overtuigend. Veel belangrijker: het was een mooie dag. Blij dat we weer begonnen zijn. Komende zaterdag speelt Quick tegen Salland.

Delen op social media

Twitter icon
Facebook icon
LinkedIn icon