Quick 120 jaarQuick 1 juichen 1Quick 1 juichen 4Foto juichen Cricket 1TrainenQuick 1 juichen 2Foto juichen 4Cricketf-jeugdQuick 1 juichen 3Foto selectie 2013/2014

H.V. & C.V. Quick, De Savornin Lohmanlaan 215 Den Haag, Telefoon: 070-3680323

Twitter icon
Facebook icon
Instagram icon
LinkedIn icon
RSS icon
YouTube icon

Ode aan de recreatiesporter

Gepubliceerd op 08 januari 2018 door Krijn Vrolijk

In Nederland sporten miljoenen mensen, al dan niet in teamverband. Slechts een klein deel daarvan haalt het hoogste niveau, komt in het nieuws, vergaart roem, soms zelfs eeuwige, krijgt ervoor betaald. Het overgrote deel zwoegt in anonimiteit, geeft geld toe om zich week in week uit in het zweet te werken. Altijd maar in de hoop dat het voor één keer wel lukt.

Ook op Quick lopen meer recreatieve dan topsporters rond. Als ode aan hen schrijf ik dit stuk, dat – en dat is dan weer helemaal niet toevallig, want hij wordt vandaag vijftig – over de cricketcarrière van Arjen van der Zwaard gaat.

De cricketcarrière van Arjen van der Zwaard

Arjen van der Zwaard is een oudgediende. Hij was erbij toen ZAMI 1 begin jaren negentig een doorstart maakte, aanvankelijk en heel kort onder leiding van Remco van der Veen, daarna en veel langer onder bezielend en inspirerend aanvoerderschap van Ben Oosterwijk.

Mooi was die tijd. Jong, toch al bedorven. Nog wel dun en knap, hij in elk geval wel. Studeren zonder te leren, werken zonder te arbeiden. Alleen bij cricket waren we er altijd. Hij in elk geval wel. Stippie, First Page, Westwood, Ao-Zora op donderdagnacht. Karel Puttkammerr, Rogier van Otterloo, namen als een gedicht op een blauwe dag na Valentijn.

Arjen maakte alle eerste keren van het nieuwe ZAMI mee. Eerste competitiewedstrijd, eerste keer Toc d’Or, eerste ZAMI uit ZAMI thuis, eerste Amsterdamse Bos toernooi, eerste tour, eerste keer Schier, eerste Toc-d’Or-winst, eerste kampioenschap. Van sommige voorgenoemde ‘eersten’ kan hij inmiddels ook zeggen dat het laatsten zijn geworden. Al was het bijvoorbeeld maar omdat we niet meer mee mogen doen aan Amsterdamse Bos en Toc d’Or. Dat heeft zo z’n redenen, daarover misschien ooit meer.

Wat Arjen nooit meemaakte, is het maken van een halve century. Hij kwam één keer heel dicht in de buurt. Duizend jaar geleden, op Nieuw Hanenburg, cricketveld twee, toen ook al kunstgras. Tegenstander was Beating Bats. Dat verzin ik ter plekke, maar ja, je moet toch wat om een verhaal extra kleur te geven. Arjen ging openen, doorstond alle getijden, verdedigde zijn huid duur, zag partners komen en gaan. Makkelijk gezegd: zijn innings was een metafoor voor zijn leven in die tijd.

Omdat we nog old-school-cricket speelden, dachten we op het goed lopende veld genoeg te hebben aan een totaal van tweehonderd. Tegenwoordig is driehonderd al niet eens meer genoeg. Maar zelfs tweehonderd leek voor ons geen haalbare kaart. Topbats gaven hun wickets weg, ondanks goede steun van het niet versagende openingsbat. Tegen het einde van de eerste innings restte Arjen nog maar één ding: gaan voor eigen glorie, in dit geval een have century. Hij stond met nog drie overs te gaan op 47, medespelers warmden hun handen al voor een gloedvolle ovatie. Lang verhaal kort: laatste bal van de eerste innings, Arjen aan het levende wicket, op 48. Bowler neemt een bescheiden aanloop, tosst de bal op, Arjen zet een typerende grote stap, recht vooruit en laat zijn bat vallen. Bat en bal maken contact, bal spuit weg, maar niet hard genoeg voor een boundary. Dat wordt runnen en dat ging de laatste overs nou net niet meer. Met pijn en moeite perst hij er nog één run uit. Ed Maenhout staat aan de overkant aan de honken te trekken, maar krijgt nul op zijn request. Het is zijn lichaam en dan met name zijn knie die Arjens grootste kans op een vijftig dwarsboomt. Strompelend, maar met opgeheven bat verlaat hij het veld, alsnog een groots en meeslepend applaus in ontvangst nemend.

Want ja, die knie, dat was (en is) me wat altijd. Hij liep vaker op krukken dan dat hij erop zat. Wat, geloof me, veel, heel veel wil zeggen. En had een brace, waarmee je een menhir kon inpakken. De knie hoorde (en hoort) bij Arjen als bodywarmer, petje en Ralph-Lauren-shirt.

Voor het vervolg van dit verslag over Arjens cricketcarrière staar ik me blind op cijfers en feiten van de site van Ton Martens.

2001

Arjen speelt 6 van de 10 wedstrijden, bat 5 keer, maakt 74 runs, met een gemiddelde van 24,67. Zijn hoogste score is 48*. Dat hele lulverhaal van hierboven speelde zich dus in 2001 af. De tegenstander was VRA 2 in plaats van Beating Bats en Arjen maakte 48* in plaats van 49*. En om dan toch maar meteen helemaal compleet te zijn: hieronder tref je het wedstrijdverslag aan.

Zwaard snijdt aan twee kanten

door Krijn Vrolijk

De vrijdagavond voorafgaand aan de thuiswedstrijd van Quick ZAMI tegen VRA ZAMI II (de eerste thuiswedstrijd die het ZAMI deze zomer op Quick speelde!) was een memorabele. De motregen die op zaterdag door onze hoofden spookte was een direct gevolg van een nacht, die je normaal alleen in films (Barfly bijvoorbeeld) ziet. Het tijdstip van aanvang van de wedstrijd was weer een gevolg van de eerder genoemde neerslag en zo kwam het dat op zaterdagmiddag half drie Pietje Rijnbeek en Zwaard na een gewonnen toss van captain Le Beau als eersten voor Quick de pitch betraden.

De eerste overs verliepen bijzonder moeizaam voor beide batsmen, die naast een rode bal met een naad in het midden voornamelijk beestjes zagen. Nadat Pietje voor nul was gegaan op een wide, leek de entree van Lex Zwaard echter tot grootse daden te inspireren. Tussen de gewelddadig harde slagen van Lex door kroop hij naar een verbetering van zijn hoogste score ooit. Daarbij liep het totaal van Quick lekker op, waardoor er na 12 overs een stand van 49v1 op het scorebord stond. In het middenstuk van de innings van Quick begon Lex echter eerst echt goed los te komen. De runs vloeiden rijkelijk en omdat ook Zwaard het vertikte uit te gaan, passeerde hun partnership de 100. In het zicht van de volgende mijlpaal, te weten zijn century, ging Lex echter met 75 runs clean bowled. Snel wicketverlies van Burger (4) en De Groot (dubieuze LBW, desalniettemin 0 runs, met dank aan Kakel) leidde tot een nieuwe tussenstand van 133v4 in 24 overs. Nog steeds zat een totaal van 200 runs erin. Ondanks nuttige bijdragen van Kniv (15), Wally (10) en een nog immer niet aflatende Zwaard werd dit totaal niet bereikt. Toch was het totaal van 184v6 na 35 overs een mooie afspiegeling van de kracht van de battingside van Quick ZAMI. Het enige minpuntje was dat Zwaard op de valreep zijn halve century niet haalde. Desalniettemin kwam hij trots als een pauw het veld uit met een ongeslagen score van 48 runs, waarmee hij naar mijn weten de eerste ZAMI-batsman werd, die zijn bat door een volledige innings van 35 overs heen droeg en zijn hoogste score ooit met meer dan 100% (van 21 naar 48) verbeterde. Grappig detail was verder dat Zwaard gedurende zijn innings de massaal binnenstromende bezoekers vanaf het dode wicket zelf wees op zijn score, door deze van afstand met zijn bat op het scorebord aan te wijzen. In de aanval van VRA II namen Lobach (3v21 in 7) en Hilder (3v41 in 6) de wickets, terwijl de reusachtige Van Beijma met 0v24 in 8 het zuinigst bowlde.

Na een smakelijke lunch, met liefde bereid door Thomas en zijn lieftallige assistente Pieed Anwar, zette VRA zich aan de zware taak 185 runs in 35 overs (en daarmee een runrate van 5,29) te maken. Al snel waren er twee wickets down en leek er voor Quick geen vuiltje aan de lucht. Een partnership van The (19) en Hilder (43), dat de stand van 14v2 naar 78v3 tilde, bracht de spelers van Quick nog even in verlegenheid, maar een algehele collaps van VRA op het bowlen van Loetje (1v8 in 5), Lex (3v44 in 8), Kniv (3v21 in 7) en niet te vergeten Wally (2v5 in 1.4) bracht hun totaal uiteindelijk niet verder dan 106 all out. Quick won hiermee met 78 runs en stabiliseerde de tweede plaats van de ranglijst. In de aanval van de Haantjes dient alleen Kakel, die met 0v25 in 8 verdienstelijk bowlde, nog vermeld te worden. Na afloop van de wedstrijd werd veel gesproken over de bijna 50 van Zwaard en werd Vinnie arglistig aangekeken, toen hij met de bon van vrijdagavond/nacht aan kwam zetten. Dat de schade tot fl. 65,-- p.p. beperkt bleef, was voor een enkeling een reden het die avond opnieuw te gaan proberen. Anderen, misschien wat ouder en verstandiger, gingen bijtijds naar huis om zich te nestelen in de warmte van hun gezinsleven.

2002

Zwaard speelt 7 van de 10 wedstrijden, maakt 45 runs, gemiddeld 7,5, hoogste score 29 tegen HCC ZAMI 1. Hij krijgt in die wedstrijd een 7 voor de goede opening (partnership van 101, samen met Loet). In de (gewonnen) Toc-d’Or-finale neemt hij het wicket van Jelger Gustafsson (Beating Bats).

2003

Arjen speelt 4 van de 13 wedstrijden, maakt 24 runs, gemiddeld 12, hoogste score 13 tegen VRA. Ook pakt hij een vang. ZAMI 1 wordt kampioen en wint andermaal de Toc d’Or, Arjen speelt in de voorronde mee.

2004

Zwaard speelt 12 van de 13 wedstrijden, maakt 69 runs, gemiddeld 8,62, hoogste score 24 tegen VRA, 1 vang. Krijgt in de wedstrijd waarin hij zijn hoogste score maakt en een vijftig-plus-partnership heeft met Marcel de Kler een acht, omdat hij van huis gaat met een vier. ZAMI 1 wint voor de derde keer op rij de Toc d’or en mag de prijs houden. Tenminste, dat denken de spelers. Zwaard speelt poulewedstrijden tegen HCC ZAMI 1 en Groen Geel. Die laatste wedstrijd wordt gestaakt, omdat twee Groen-Gelers tegen elkaar klappen in een poging een vang te pakken. Gevolg: één van de twee wordt met een dubbele beenbreuk afgevoerd en drie Quickers (maar niet Zwaard) gaan alleen bij het geluid van de botsing al over hun gier.

2005

8 wedstrijden, 28 runs, 1 vang. Hoogste score 12 tegen VCC. Andermaal winnaar van de Toc d’Or, nu ook spelend in de finale. Intrigerend: ZAMI 1 speelde in de voorronde van dit toernooi tegen Europol.

2006

Kampioen, hoewel ACC daar anders over denkt, 7 wedstrijden, 8 runs, 3 vangen.

2007

Geen wedstrijd gespeeld, ik vermoed iets met zijn knie.

2008 t/m 2017

Speelt 49 wedstrijden, maakt 144 runs, met een hoogste score van 16 tegen HCC, pakt 10 vangen, heeft 5 run outs. Vooral 2011 is een bijzonder jaar. Zwaard heeft 6 vangen en 4 run outs en groeit uit tot de beste fielder van ZAMI 1. Er is ook controverse. Bij drie van zijn vier run outs doet Arjen of hij de bal kwijt is. Hij heeft hem gewoon in zijn hand, achter zijn rug. Als batsmen ervoor kiezen nog een run te lopen, gooit hij de bal met een bloedgang naar de wicketkeeper. Het leidt pas dit seizoen tot aanpassing van de spelregels. Wordt in 2017, na elf jaar wachten, weer eens kampioen met ZAMI 1, een mooi open en voorlopig einde van een lange en kleurrijke carrière.

Delen op social media

Twitter icon
Facebook icon
LinkedIn icon