Quick 120 jaarQuick 1 juichen 1Quick 1 juichen 4Foto juichen Cricket 1TrainenQuick 1 juichen 2Foto juichen 4Cricketf-jeugdQuick 1 juichen 3Foto selectie 2013/2014

H.V. & C.V. Quick, De Savornin Lohmanlaan 215 Den Haag, Telefoon: 070-3680323

Twitter icon
Facebook icon
Instagram icon
LinkedIn icon
RSS icon
YouTube icon

Afscheidsinterview met Alarda Mol

Gepubliceerd op 02 september 2017 door Krijn Vrolijk

Alarda Catharina Mol, geboren op 20 januari in Den Haag, leeftijdloos, tenminste, dat heb ik altijd geleerd, bij vrouwen nooit de leeftijd of het geboortejaar vermelden. Niet dat ik veel van vrouwen weet, maar dat is een heel ander verhaal en het gaat hier niet over mij. Alarda is een cusp, dat wil zeggen: iemand die tijdens de overgang van twee sterrenbeelden geboren is. In haar geval houdt dat in dat ze van zowel de Steenbok als de Waterman eigenschappen heeft. Geen idee wat die eigenschappen zijn, maar leuk om te weten. Bijvoorbeeld Fredrik Strømstad en Pierre Webó (wie kent ze niet?) zijn precies even oud als Alarda. Ook maakte Ozzy Osbourne op haar geboortedag naam, door tijdens een concert de kop van een naar hem toe gesmeten en nog levende vleermuis af te bijten.

Ik ken haar vooral als de vrouw van Pietje, de moeder van Niek (gaat vast ook hoog cricketen later, heeft wel iets weg van Daan Vierling vind ik) en Sep (gaat vast ook hoog cricketen later, heeft wel iets weg van Lesley Stokkers vind ik) en daarvoor als dat meisje dat altijd op Quick aan het cricketen was. Haar in een staart, steevast een onderdrukte en vast ook onderkoelde grijns op het gezicht. Fijnzinnig gevoel voor humor en nauwelijks te hanteren in het gezelschap van haar zus, zeker niet als ze het op hun heupen krijgen. Rare uitdrukking trouwens, maar dat terzijde. Eén van de weinige vrouwen die ik wel eens met Jan heb zien dansen, oud en nieuw in de Not Out, het beeld gaat niet makkelijk van het netvlies.

Alarda nam op zaterdag 26 augustus 2017 met een nationale titel afscheid van damescricket. En dat is raar. Ik kan me namelijk niets anders voorstellen dan dat Alarda met Helmien en Caroline in de zomer Nederlandse titels wint. Of aan het einde van het seizoen net naast de prijzen grijpt. Maar in elk geval altijd meedoet. Jonge, enthousiaste en/of bloedfanatieke meisjes om haar heen, vaker run dan op een andere manier out.

Maar goed, ze koos er dus voor op het clichématige hoogtepunt afscheid te nemen. Na een jaar, waarin ze met haar team de dubbel pakte en zelf, voor zover ik kon achterhalen, niet alleen de hoogste score (73* tegen Hilkamp) van haar loopbaan maakte, maar ook nog haar beste gemiddelde (91,50) ooit bereikte.

Met meer dan 150 wedstrijden (bijna 200 als je de Twenty20-potjes meerekent), bijna 2.500 runs en ruim 100 wickets – beste cijfers 4/5/4.5 tegen Hermes DVS op 19 juni 2004 – zei een icoon damescricket vaarwel. Met het cricketseizoen net achter de rug, maar herinneringen aan centuries, hattricks en landskampioenschappen nog steeds vers, lijkt mij dit een uitgelezen moment voor een afscheidsinterview.

Wanneer en waarom ben je begonnen met cricket?

Ik ben met cricket opgegroeid, mijn vader speelde cricket en ik was als kind elk weekend op Quick. Toen ik een jaar of zeven was, heb ik met mijn zus een jaar in een meisjesteam gecricket. Onder andere Caroline Rambaldo leidde dat teampje toen. Toen het meisjesteam werd opgeheven en we alleen nog bij de jongetjes konden spelen, ben ik gestopt en ben ik gaan tennissen. Heel veel jaren later, toen ik 16 was, werd ik gebeld door Alexander Rambaldo: er was een tweede damesteam opgezet, of ik weer wilde meedoen.

Wanneer speelde je je eerste wedstrijd in Dames I?

Ik speelde dat eerste jaar ook mijn eerste wedstrijd in Dames 1, het team was net gepromoveerd naar de hoogste klasse en had goede tegenstanders. Greg Curtain werd onze trainer en pakte het heel serieus aan. We moesten vaker gaan trainen en leerden aanvallend fielden. Omdat ik vrij defensief batte, kreeg ik in Dames 1 een vaste plek in de opening. Zo konden we in ieder geval 45 overs uitbatten en zo leerde ik langzaam steeds meer schoten.

Wie waren je generatiegenoten?

Mijn generatiegenoten waren toen speelsters als Merel de Regt, Helmien Rambaldo, Laura van Gigch, Laurien Mol, Suzanne Kramer, allemaal Quickdochters.

Welke (oudere) dames speelden al in Dames I toen jij debuteerde?

Ik heb nog een tijdje gespeeld met o.a. Cindy de Groot, Saskia Zwartjes, Martine de Groot en Maaike Schroder.

Hoe is damescricket door de jaren heen ontvangen op Quick?

Ik heb het idee dat het damescricket steeds meer onderdeel van de club is geworden. Waar er vroeger nog wel eens gezeur was over damescricket, denk ik dat damescricket steeds meer gewaardeerd wordt. Zeker ook omdat we vaak kampioen zijn geworden en ons inzetten voor Quick.

Welke successen met het team staan je nog het beste bij en waarom?

De kampioenswedstrijd tegen VRA in 2010. We gingen er ongeslagen in. Onze eerste drie sterke batters gingen razendsnel achter elkaar uit. Caroline Rambaldo en ik stonden op de mat en werkten keihard, run voor run aan een sterk partnerschip. Het was 30 graden en waren zo oververhit dat we koude rillingen kregen. We vochten door, tot een mooi totaal van 224 runs.

VRA ging batten en kwamen met harde slagen dichtbij ons totaal. Ik bowlde op Caroline Salomons: ik kreeg haar voor de derde keer dat seizoen uit, door een langzamere bal te bowlen. Hij ging hoog de lucht in en Floor van den Berg ving em. De ontlading was toen zo ontzettend groot! We hadden een feestje in de benedenbar met een hoop cricketleden.

Welke individuele successen staan je nog het beste bij en waarom?

De wedstrijd hierboven beschreven is zowel een team – als een individuele prestatie. En verder natuurlijk de wedstrijden die ik uit mocht komen voor Jong Oranje en het Nederlands elftal.

Wie was of waren je beste tegenspeelsters?

Caroline Salomons, Maartje Koster, Pauline te Beest, Marijn Nijman, Miranda Veringmeijer

Welke teams - anders dan Quick - waren dominant in de dames hoofdklasse tijdens jouw carrière?

Rood en Wit en VRA waren altijd dominant, later ook Hermes DVS.

Wie was de beste speelster met wie je ooit gespeeld hebt en waarom?

Moeilijk te zeggen, het waren er zoveel! Bij Quick Cri Zelda Brits... die kon zo verschrikkelijk hard bowlen... En Floor van den Berg, maar alleen omdat ze kwaad wordt als ik haar hier niet noem. Ik heb in 2001 een seizoen in Nieuw-Zeeland gespeeld met Amy Satterthwaite: zij is nu een van de beste vrouwelijke cricketers ter wereld.

Waarom stop je?

Omdat het moeilijk te combineren is met het leven wat ik nu leid, met een man die vaak in het buitenland zit, twee kinderen en mijn eigen werk.  Ik kon de afgelopen tijd weinig trainen en spelen en ik kan daardoor te weinig uit mezelf en uit de sport halen. iets half doen vind ik moeilijk, ook als ik zie hoe gedreven ons team bezig is met de sport. Ik heb het hele seizoen getwijfeld of ik zou stoppen, want eigenlijk hou ik nog te veel van het spel.  Batten lijkt met de leeftijd alleen maar makkelijker te worden, omdat je mentaal sterker wordt. Ik blijf sowieso lid, we zien het wel of ik nog eens speel, maar t voelt wel goed om wat minder verplichtingen te hebben.

Wat ga je nu doen in de zomer?

Een beetje fitnessen, potje tennissen en waarschijnlijk veel cricket kijken. 

Welk advies zou je jonge cricketsters willen meegeven?

Speel ontspannen en positief, cricket is zo’n mentale sport dat je alleen groeit als je vertrouwen hebt in jezelf.

En waarom zouden meisjes of vrouwen die nu nog niet cricketen dat wel moeten doen?

Omdat het een mega interessant en tactisch spel is. En omdat het heerlijk is om die bal een mep te geven en dat anderen em moeten halen :) 

Wil je verder nog iets kwijt?

Ja, aan Krijn, dat het zo leuk is dat ie dit soort stukjes schrijft

De statistieken van Alarda Mol vanaf 2000 (bron: site van Ton Martens):

164 wedstrijden
146 innings
21 keer not out
2.480 runs
Hoogste score 73* tegen Hilkamp op 21 augustus 2017
Gemiddelde 19,84
9 halve centuries
50 vangen
15 run outs
644.2 overs gebowld
69 maidens
118 wickets
2.128 runs tegen
Beste cijfers 4/5/4.5 tegen Hermes DVS op 19 juni 2004
Economy rate 3,30
Strike rate 32,76
Wicketgemiddelde 18,03
Hoogste partnership: met Helmien, 190 voor het 2de wicket, tegen Rood en Wit, op 3 juli 2004.
Naar ik aanneem haar leukste partnership: met haar zus, 35* voor het 8ste wicket, tegen VRA, op 8 juli 2006, potje binnengetikt dus.
Twenty20: 25 wedstrijden, 285 runs, hoogste score 39 tegen Hermes DVS op 14 juni 2014, 10 wickets, beste cijfers 2/11/4 tegen VRA/Ajax Combi op 4 september 2010, 3 vangen en 1 run out.
Speelde tussen 2009 en 2011 negen keer voor Oranje.

Delen op social media

Twitter icon
Facebook icon
LinkedIn icon